Makale Detay:
 


Ne yazık ki yine coğrafyamız, zor ve acılı günlere doğru hızla ilerliyor.



Coğrafya kaderdir derler ya, evet coğrafyamızda umutlar bir türlü yeşermiyor. 



Bir sorun bitmeden diğeri başlıyor, her sorun bir diğer sorunu tetikliyor. 



Suriye’de 6 yıldır bitmeyen kanlı savaş devam ederken, şimdi de Irak’ta Kürdistan bölgesel yönetimin yapmış  olduğu referandum nedeniyle yeni bir gerginliğin ve eğer bir çaresi bulunmazsa da tüm bölgeyi kapsayacak bir acılar silsilesinin geleceği görünüyor.



Kimse kimseyi dinlemiyor. 



“Niçin ve neden” sorularına  vicdani cevaplar yerine; kışkırtıcı, incitici ve aşağılayıcı dil kullanılıyor… 



Bu da insanları derinden yaralıyor. 



Sanki Türkiye’de milyonlarca Kürt yaşamıyormuş gibi sürekli yaralayan söz ve yazılar söylenip yayınlanıyor. 



Ve bu artarak devam ediyor. 



Bu coğrafya kaderini Kürt ve Türklerin ortak gözyaşı ve umutlarıyla ayakta durduğu ne çabuk unutuldu.



Bu coğrafyanın çimentosu budur. 



Ama çok üzülerek söylemeliyim ki artık korkuyorum! 



Endişeliyim! 



Kaygılıyım! 



Ve acılıyım!



Biz bunları hak etmedik…



Bizim birbirimize en çok ihtiyaç hissettiğimiz bir dönemde bunların yaşanması korkularımızı daha da artırıyor. 



Türkiye hem kendi Kürtlerine hem de bölgedeki Kürtlere sahip çıkmalı ki, kimse bizim fay hatlarımızla oynayamazsın.



Ama gelişmeler bunu göstermiyor 



Türkiye, İran ve Irak  yeni bir ittifaka giderken bu ittifakı bir ‘Kürt Düşmanlığı’na götürecek operasyonlardan uzak durmak gerekiyor. 



Iran ve Irak, Türkiye’yi Kürtlere karşı bir pozisyona çekmek için her şeyi yapabilir. 



Nitekim sınırları Irak yönetimine devir etme kararı bunun göstergesi olarak görülmekte ve sınırları ancak Habur’dan girerek teslim alınabileceği planlanmaktadır.



Yani Türkiye’den buda herhangi bir çatışmanın olması halinde Türkiye sınırlarının içinde olması demektir. 



Bunu Irak yönetimi bilinçli yapıyor, içerden gelmek yerine Türkiye’nin içinden geçerek sınır kapılarını almaya çalışması Türkiye’yi de işin içine çekmek istemesinden kaynaklanıyor.



Türkiye bu tuzağı görmeli ve sorunun bir çatışma ile değil görüşerek, diyalogla çözülmesine öncülük etmelidir.



İçeriden kimi ırkçı ve saldırgan kesimlerin yapmış oldukları propagandalara kulak asmadan ve sorunun daha da derinleşmesine fırsat vermeden Türkiye bu meseleye Türklerin ve Kürtlerin çıkar ve kardeşliğini gözeterek el atmalıdır. 



Kimilerinin Irak’ta Türkmen kardeşlerimizi bahane ederek olayı başka yönlere çekmesine fırsat verilmemelidir.



Bunu yapanlar 2014 Haziranından 2017 Temmuzuna kadar IŞİD zulmüne ve işgaline uğrayan yani tam 3 sene Türkmen katliamlarına ses vermeyen insanlar olduğunu da bilmek gerekiyor. Onların derdi Türkmenler olmuş olsaydı IŞİD bu katliamları yaparken  Türkmenlere sahip çıkarlardı, ama tek bir gün bile Türkmenlerle ilgili bir eylem dahi yapmadılar buda belli ki, bunların tek derdi var oda ‘Kürt nefreti…’



Bizim bu topraklarda 



Kürt nefretine 



Türk nefretine



Arap nefretine



Şii nefretine



Sünni nefretine 



Hiç bir zaman yol vermememiz gerekiyor. 



Bizim nefretlere değil, kardeşliğe ihtiyacımız var. Bu coğrafyanın tek nefes borusu olan 



mazlumların, mağdurların yaşamak adına sığındıkları tek kapı olan ülkemize; birilerinin acıları içeriye taşımasına müsaade etmemeliyiz. 



Bizim gidecek başka bir yerimiz yok



Bizim ikinci adresimiz kara topraktır.



 



 



 

Misafir Avatar
İsim
E-Posta
Başlık
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.