Artık en yakın insana bile güvenin azaldığı bir zamanda yaşıyoruz.
Toplumda değer bilmeyen, saygıdan anlamayan ve içlerinde sevgi olamayan bireylerin çoğaldığı bir memlekette yaşıyoruz.
Ahlak çöküyor, güven kalmıyor, can-mal ve namus tehlikesi bir yana; koyun postlu kurtlarla dolaşıyoruz.
Babasından hiç nasihat almamış, annesinden terbiye edici davranış görmemiş, kültür, değer, örf, adet, din, vicdan bilmeyen nesiller türemeye başladı.
Bakınız, önceki gün kendi yolunda giden bir bayan öğretmene yaklaşan bir şahıs, var gücüyle o öğretmene tekmeleyerek yerlerde yuvarladı.
Bunu niçin yaptı bir düşündünüz mü?
O sokaktan geçen siz, biz veya bizim eşimiz, kızkardeşimiz veyahut kızımız olabilirdi.
Politika, ideoloji, fikir, demokrasi, din davası güdenler;
Siz önce insanların nasıl yetiştiklerine bakınız…
Dava-mava yok artık, insanlık elden gidiyor.
İbadetleri taat için değil adet için yerine getirenler;
Sırf cennette huri göreceksiniz diye benlikle kafanıza taktığınız takkenizi çıkarın artık, çok tehlikeli bir gençlik yetişiyor.
Birini bile kötülüklerden arındırsanız en büyük sevabı işlemiz olursunuz…
Böyle giderse ne dil, ne din, ne kütür ne de insanlar kalmayacak gibi görünüyor.
Bu nedenle soruyoruz, dava ve din anlayışınız insanları rehabilite edemiyorsa sizde ciddi problem var demektir…