İnanın kaç kez gözlerimle görmeseydim yazmazdım ama işimiz bu ya; gördüğünü yazmak…
Şehir içi minibüslerinde, otobüslerinde son zamanlarda beni üzen bazı olaylara şahit oluyorum.
Sürekli “kadın erkek eşittir” diyenlerin de görmesi gereken bir belki birilerine basit bir mesele görülebilir ama bence düşünülmesi gereken bir meseleyi anlatmak istiyorum.
Şehir içi minibüslerine binen kadınlara genelde erkekler yer verir ve kadınların ayakta yolculuk yapılmasına gönül razı olmaz.
Bu adet halen devam etmekte.
Yani erkekler bu konuda oldukça anlayışlı…
Ama maalesef kadınlar ve özellikle de yaşları 16 ve üzeri olan genç kızlar bu konuda sınıfta kalmış durumdalar.
Başı açık ve kapalı tümü böyle…
Son zamanlarda minibüs ve otobüslerde genç kızlar otururken araca binen yaşlı kadınlara yer vermemeleri beni oldukça üzdü.
Tek-tük yaşlı erkeklerin olduğu minibüs tıka basa genç kızlarla dolu iken, ki muhtemelen dershane çıkışından olması lazım, araca binen yaşlı teyzeye yer vermediklerine şahit oldum.
Genç bayanlardan hiç biri oralı olmadı.
Yine yerinden 60 yaşlarında bir adam kalkıp yaşlı teyzeye yer verdi.
Bir değil iki değil üç değil…
Her gün böyle.
Bu genç bayanlar üniversiteye hazırlanırken yaşlı ve oturması gereken yaşlı kadınlara yer vermediği zaman insan sevgisi ve saygısı olmayan bir eğitim almaları beş para etmez…
Doktor, avukat, hakim, savcı, öğretmen olsalar bu saygısızlık ve sevgisizlik onların mesleğine kadar sirayet eder bence…
Basit bir konu gibi görünse de bence bu önemli bir meseledir ve bu genç bayanların önce insan sevgisi eğitimi almaları gerektiğini düşünüyorum.