DEPREM ŞEHİTLERİ: SIDDIK ŞİRİKÇİ İLE EŞİ VE KIZI

6 Şubat 2023 Kahramanmaraş Büyük Depreminden 6 gün sonra sosyal medyada şöyle bir seslenmişim: Kahramanmaraş Depreminde öyle sıddık, öyle sadık, öyle şefkat dolu dostlarımı ve arkadaşlarımı kaybettim ki hangisini burada duyuracağımı inanın bilemiyorum.

Kahramanmaraş eğitim Camiasının güleryüzü, sadık dost, Milli Eğitim Şube Müdürü, İl Müdür Yardımcısı ve Öğretmen Sıttık Şirikçi de ruhlarda hoş bir sâda, hafızalardan silinmeyecek gülümseyen bir sima bıraktı da gitti.

Mekanın cennet, ruhun şad olsun Sıttık'ım.

Bu seslenişim, çocukluk arkadaşım, güleryüzlü kardeşim Sıttık Şirikçi içindi. Elbette yalnız onun için değildi. O sarsıcı, yıkıcı, müthiş depremde Sıttık Kardeşimin eşi Arzu Şirikçi ve kızı Elif Şirikçi de deprem şehidi oldu. Hatta Arzu Hanım’ın cansız bedeni bir müddet bulunamadı.  Ancak depremden 1 yıldan fazla zaman geçtikten sonra 2024 yılının Nisan ayında bulundu. Sanırım depremin ilk günlerinde, o telaş ve o yoğunluk arasında cenazeler karıştırılıp başka bir yerde defnedilmiş, ancak o yanlışlık sonradan anlaşılmıştı. Sıttık Bey ile Arzu Hanım’ın yakınlarının Arzu Hanım’ın cansız bedenine ulaşılmasından sonraki huzuruna şahit olmuştum. Gerçekten bu depremde insanların hâlâ bir kısmında depremde yitirdikleri canların acısı yanında, cansız bedenlerine ulaşılamaması da ayrı ve büyük acı meydana getirmiştir.

Ah 6 Şubat ah! Ah 6 Şubat 2023 ah! Ah 6 Şubat 2023 Depremi ah! Yüreklerimizi yaktın da geçtin. Belki de geçmedin. Yüreklerimizde durup kaldın. Seni unutmak ne mümkün!

Maalesef, bundan tam 3 yıl önce 6 Şubat 2023 tarihinde meydana gelen ve 11 ili etkileyen Kahramanmaraş Merkezli depremde, 53 bin 537 canımızı yitirdik, 107 bin 213 vatandaşımız da yaralandı. Acımız o günden sonra hiç dinmedi. “Hayat devam ediyor” diye herkes işine-gücüne döndü, evine-yurduna sığındı, ancak, yüreğimizin bir yeri hep harap ve yıkık kaldı. Belki yıkılan evler tekrar yapıldı, belki çöken binalar tekrar inşa edildi, belki köprüler-yollar tekrar kuruldu, ancak yüreklerdeki o derin boşluk asla kapatılamadı, kapatılamaz da zaten. Annem Rahmetli derdi ki, “Allah (cc), bela ve musibet vermesin. Gökten ne yağdı da yer kabul etmedi.” Evet, gerçekten de doğru bir tespit bu. Vallahi, insan acılara katlanıyor, altında ezilse de. Böyle bir özellikle yaratıldık biz. İnsanoğlu mecburen dayanıyor ölüme, hastalığa, acıya ve tüm sorunlara.  Dayanmasa ne yapacak? Başka bir çare mi var? Mecburen dayanacak ve mecburen acılara karşı direnç gösterecek. Çünkü biraz önce de söyledim: “Hayat devam ediyor.”

Gökten bir yağış yağarsa, mecburen toprağa inecek. Toprağın, gökten yağan yağışları kabul etmemesi gibi bir şansı ve imkanı yok. Toprak şunu asla söyleyemez: “Ey Gök Kardeş, bu kadar da fazla yağış gönderme, benim bu yağışları kaldırma kapasitem yok” diyemez. Allah verdikçe yağmur, kar, dolu yağacak ve toprak o yağışları mecburen kabul edecek. Toprağa sorulmaz, yağmur yağdırılırken.

Durum bu kadar açık ve nettir. Evet, toprağın yağışları kabul etmeme şaşı olmadığı gibi bizim de afetleri, belaları ret etme şansımız yok.  Allah kaza bela ve musibet vermesin, verdiğinde katlanmaktan başka çaremiz yok.

Evet, yine geldi bir 6 Şubat daha. Asrın Depremi Kahramanmaraş Büyük Depreminin 3. yıldönümümdeyiz.

O büyük sarsıcı ve müthiş depremin birinci yıldönümü dolayısıyla kaleme aldığım yazıda “Bir Deprem Şehidi: Ali Fuad Hacıbebekoğlu”, ikinci yıldönümünde “Bir Deprem Şehidi: Sıttık Güvenç” başlığı altında duygu ve hüznümü kaleme almıştım.(Ali Fuad Bey, Gelinimin Babasıdır. Dünürüm olmaktan daha çok bir Ağabey olarak bildiğim saygıdeğer, örnek bir kişidir. Sıttık Bey, aynı İlçede büyüdüğümüz örnek aldığımız bir Ağabeyimiz, E. Milletvekilimiz, kıymetli bir şahsiyet, Kahramanmaraş halkının gönlünde güzel bir yer edinmiş hayırsever bir kişidir)

Kıyamet benzeri o sarsıcı ve yıkıcı depremin üçüncü yıldönümünde “Deprem Şehitleri: Sıddık Şirikçi ile Eşi ve Kızı” başlığı altında hüznümü ve duygularımı ifade etmeye çalışıyorum.

Her yıldönümünde başlıkta bir Deprem Şehidini anmış olsak da esasında tüm deprem şehidlerimizi, kaybettiğimiz 53 bin 537 canı ve yaralanan, 107 bin 213 canımızı anıyoruz.

Hiçbirisini inanın unutmadık.

Bu kalbimiz 6 Şubat 2023’ten beri hep yaralıdır. Hep hüzünlüdür.

Sırf ben değil, özellikle Deprem Bölgelerinde yaşayan tüm vatandaşlarımız başta olmak üzere tüm Türkiye yaralıdır ve hüzünlüdür. Unutmuş gibi yapsak da unutmamız mümkün değil canlarımızı.

Ben ikamet ettiğim Ankara’da,  “Depremde can kaybınız var mı” diye sorduklarında şöyle cevap veriyorum: “Elbette var. Akrabamız, komşumuz, arkadaşlarımız, nice canlarımız gitti. Depremde vefat etti Her Kahramanmaraşlının cep telefonu rehberinde en az 100 isim artık ulaşılmaz durumdadır. Onlar artık hayatta olmasalar da kimse o cep telefonundaki o ismi ve o numarayı silmemiştir. Silmeye eli de gitmemiştir. Vallahi ben depremde kaybettiğimiz canların hiçbirisini cep telefonu listemden silemedim. Elim gitmedi çünkü.”

Durum bu kadar hüzünlü ve acıklıdır. Allah (cc) hepimize yardım etsin. Belki depremin acıları gittikçe daha da fazla hissediliyor. (Çoğu şey olayın sıcaklığı ile tam olarak anlaşılamaz) Kaybettiklerimizin boşluğu ve değeri daha sonra, daha fazla anlaşılıyor.

Evet, Sıttık Şirikçi Kardeşimizin de boşluğu ve değeri de daha fazla anlaşılıyor. Kendisine, Eşine ve Kızına rahmet diliyorum. Hayattaki Oğlu Halit Ali’ye sabır ve sağlıkla uzun ömür diliyorum.

Pazarcık Lisesinden Sıttık Kardeşimden sanırım bir ya da 2 sene kadar önce mezun olmuştum. Ben 1982 yılında Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesini kazanmıştım. Yaz tatilinde memleketime geldiğimde çarşı-pazarda, kırda-bayırda en çok gezdiğimiz ve çevremizden biriydi Sıttık Şirikçi Kardeşim. Kendisine üniversite sınavına girmeden önce, elimizdeki kitap ve dergilerden vererek sınava hazırlanmasına da yardımcı olduğumuzu hatırlıyorum. Tabi bu yardımımız o zamanlar Pazarcık Lisesinde okuyan tüm öğrenci kardeşlerimiz için de geçerliydi. O yıllarda üniversite sınavına hazırlanmak isteyen herkese yardım ediyorduk.

Rahmetli Sıttık Şirikçi Kardeşimiz öğretmenlik fakültesini kazanıp mezun olduktan sonra öğretmen olarak atandı. Uzun yıllar Kahramanmaraş Milli Eğitim camiasında öğretmen ve yönetici olarak hizmet etti. Çok sevilen bir eğitimciydi. Eşi Hemşire Arzu Hanım da aynı özelliklere sahip yardımsever bir hanımefendiydi. Cümlesine rahmet olsun.

Evet, Kahramanmaraş Büyük Depremi ile ilgili çok şey var söylenecek ve çok hatıralar var anlatılacak. Ancak ruhumuz ve yüreğimiz hüzünlü ve çok da sesimiz çıkmıyor. Hüznümüzü içeriye atmaktan başka bir şey elimizden gelmiyor.

6 Şubat 2023 Kahramanmaraş Büyük Depreminin üçüncü yılında tüm Deprem Şehidlerimizi rahmetle anıyorum. Mekanları cennet, ruhları şad olsun. Yaralılara şifalar diliyorum.  Yüce Rabbim (cc) bu Ülkeye ve hiç bir Ülkeye bir daha felaket ve musibet yaşatmasın. Yüce Rabbim hepimizi korusun. Amin.