HAYIRLI, KAZASIZ-BELASIZ RAMAZANLAR OLSUN.

Ramazan ayı geldi mi Batman’ın havası bir başka olurdu.

Daha ilk gününden sokakların ritmi değişir, evlerde bir telaş, yüzlerde tatlı bir yorgunluk başlardı. Dün akşam sahura kalkıldı, niyetler edildi, bugün de oruçların ilk günü… Allah kabul etsin.

Batmanlılar Ramazan’a her zaman ayrı bir değer verdi. Büyük küçük demeden çoğu insan orucunu tutar, iftarlar ailece açılırdı. Sofralar kalabalık olur, kapılar misafire açık tutulurdu. Biz öyle bir kuşak gördük ki; Ramazan’ı iki kez Temmuz-Ağustos sıcağında, üç kez de kışın ayazında yaşadı. Zordu ama kimse şikâyet etmezdi. Yaz sıcağında dükkân önünde hortumla başından aşağı su döken esnaflar hâlâ gözümüzün önünde. Oruç ağırdı ama muhabbet tatlıydı.

Eskiden Batman’da Ramazan’a karşı ciddi bir saygı vardı. Gündüz vakti sokakta sigara içmek, bir şeyler yemek ayıp karşılanırdı. Lokantalar kapalı olurdu, açık olanı görmek neredeyse imkânsızdı. “Şehre dışarıdan gelenler var, seferi olanlar var, bunlar nerede karnını doyuracak?” diyen mantıklı insanlar çıkardı ama kimse buna kulak asmazdı. Ramazan Ramazan’dı, herkes ona göre yaşardı.

Aradan yıllar geçti… 20-25 yıl önceki Batman ile bugünkü Batman aynı değil. Şartlar değişti, hayat değişti. Lokantalar bir şekilde açık kalmaya başladı, insanlar yemek yemeye başladı. Bu da zamanın bir gereğiydi belki. Batmanlılar hâlâ Ramazan’ı önemsiyor ama acı bir gerçek var ki son yıllarda özellikle gençlerin önemli bir kısmı oruç tutmuyor.

Bu yüzden kimseyi suçlamaya, kınamaya hakkımız yok. Tutan tutar, tutmayan tutmaz. Elbette herkes oruç tutsa seviniriz ama tutmadı diye kimseye kızmak bize yakışmaz. Bu durum biraz gençliğin savrulması, biraz ailelerin söz geçirememesi, biraz da zamanın ruhundan kaynaklanıyor. Kanunlar da artık daha çok gençlerden yana.

Eskiden sahura davulcu bile çıkmazdı. Gönüllüler tenekeyle sokak sokak dolaşır, “ sahur vakti!” diye insanları kaldırırdı. Şimdi o samimiyet yok, onun yerini profesyonel davulcular aldı. Eskiden kilolarca hurma alınıp komşulara dağıtılır, durumu olmayan evlere iftar saatinde tepsilerle yemek gönderilirdi. Çocuklar sevindirilir, büyüklerin gönlü alınırdı.

Ne yazık ki bu güzel adetlerin çoğu geride kaldı. Artık kimse kimseyi tanımıyor. Apartman hayatı kültürümüzü değiştirdi. Eskiden kapı kapı dolaşan hayır şimdi gizli saklı yapılır oldu, hatta bazen hiç yapılmaz oldu. Herkes kendi dünyasında, herkes “fri takılıyor.” Cafeler açık, hayat Ramazan’a rağmen aynı hızda akıyor. Bu bir sitem değil, bu zamanın getirdiği bir değişim.

Belki yukarıda anlattığım özellikler şimdi yok ama Batman Valisi ve Belediye Başkan vekili Ekrem Canalp, kendi döneminde olan geleneği sürdürdü ve Batmanın 29 mahallesinde hergün bir yerde ihtiyacı olan vatandaşlara iftar yemeği verilmesini sağladı. taziye evlerinde verilecek iftar yemeklerine isteyen herkes ailesiyle katılabilecek ve kaç kişi gelirse gelsin, kimse aç kalmayacak.

Bunun dışında geçen yıllar olduğu gibi Necat Nasıroğlu külliyesinde de her akşam yüzlerce kişiye iftar yemeği verilecek sonrasında düzenlenecek etkinliklerle ilahi gurupları konserler verip bazı hocalar da Ramazan ayının özellikleriyle ilgili sunum yapacaklar. Bunu sağlayan ve Ramazan ayını daha hoş eden bu etkinlikleri düzenleyen sayın Valimize de Batmanlıların teşekkürü var.

Bu şehirde yaşayan eskiler olarak eski ve yeni Ramazanları mukayese etmek mümkün değil, çünkü arada dağlarca fark var.

Ama yine de Ramazan geldi mi içimizde bir umut yeşeriyor. Belki eski Ramazanlar geri gelmez ama o ruhu yaşatmak hâlâ bizim elimizde. Bir selamla, bir tabak yemekle, bir gönül almayla Ramazan yine Ramazan olur.

Hayırlı, bereketli, kazasız-belasız Ramazanlar olsun. Allah tuttuğumuz oruçları, ettiğimiz duaları kabul etsin.

Hoşça kalınız.