BU İBRETLİK MEKTUBU MUTLAKA OKUYUNUZ (1)

Aşağıda okuyacağınız mektubu yazanı ismen tanıyorum ama, muhtemelen hiç karşı karşıya gelmedik. Merhum babası Batman’ın tanınmış terzilerindendi ve dini bütün bir insan olduğu kadar çocuklarının üzerine de titrerdi. Dediğim gibi 9 kardeş olan bu aileden sadece 2 yıl önce vefat eden babayı tanıyordum. Karşılaştığımızda samimi ve içten merhabalaşır, selamlaşırdık.

Erkek-kız demeden bütün çocuklarını okuttu. Çoğu kamuda görev yapan çocukları iyi ve hepsi de çalıştıkları kurumlarda sevilip sayılırlar. İşte bir ailenin başında baba olmadı mı maalesef sorunlar başlıyor ve sonuçlar da sıkıntılı oluyor.

Kolay değil. 9 çocuğu iğne-iplikle çalışıp helal para kazan, büyüt, okut vefat ettikten sonra da çocukların yanlış işlere bulaşsınlar. Çok samimi ve candan yazı lan bu mektubu sizlerle paylaşmak isteyişimin amacı, sizlerin de çocuklarınıza sahip çıkmak, neler yaptıklarını bilmek, çok para kazanıyorlarsa bunun kaynağını öğrenmek.

Ders alınacak nitelikteki bu bu mektupta yazılanların hepsi yaşanmıştır ve maalesef karşımıza yine ya tefeciler, ya da bahisçilik çıkmıştır. Onun için herkes dikkat etmeli ve bu duruma düşmemek için gereken neyse yapmalıdır.

Hadi buyurun bu mektubu birlikte okuyalım:

Nizamettin Bey.

Ben, Rahmetli Terzi …………..’in  büyük oğluyum.

Malumunuz; Babam yaklaşık 2 sene önce Ramazan ayında (Nisan) vefat etmişti. Sizleri çok seviyordu. Özellikle dürüstlüğünüz, çoğu zaman da belediyecilik konusunda Batman’a kattığınız değerleri sıklıkla anlatır, methederdi.

Babamızın vefatı sonrasında başımıza gelen musibetler silsilesini paylaşmak ve belki de sizler vasıtasıyla yapılacak bir uyarı ile, son zamanlarda toplumsal bir yara haline gelmiş kumar, bahis, kripto para, vb durumların yarattığı hasarlara karşı önleyici bir müdahale olur, aileler bu felaketlerden kurtulur düşüncesiyle bu ailevi meselemizi siz değerli büyüğümle paylaşmak istedim.

Mümkünse isimlerimiz saklı tutulsun. Münasip bir şekilde setredilmesi, hususi ricamızdır.

Nizamettin abi.

Yaşım 45, 9 kardeşiz, rahmetli babamız bir gün kursağımıza bilerek haram lokma koymadı.

Biz, Hz. İdris’in çıraklarıyız deyip (terzilik mesleği gereği) iğne ile kuyu kazıdıklarını sıklıkla dile getirirdi, dini hassasiyetleri olan, milletini, vatanını seven bir insandı. İnsanlara faydası dokunurken mutlu olan biriydi. Helal olsun, az olsun prensibi ile yetiştik, çok şükür o bayrağı teslim almak isteyenlerimizden çoğu da muvaffak oldu.

Bundan 2 sene önce babam vefat ettiğinde daha 40’ı yeni bitmişti ki (Haziran), eski komşumuz olan bir kuyumcu telefonla beni aradı.

Perşembe günü bir araya geldik, Kuyumcu komşu, 35 yaşındaki kardeşimle uzun bir zamandır ticaret yaptığını, bu ticaret vesilesiyle zibil kadar para kazandığını, kardeşime 3 Milyon TL sermaye para verdiğini, aylık 300-400 bin TL para kazandığını, rahmetli babamızın vefatı sebebiyle ailenin büyüğünün artık ben olduğumu, uygun görürsem 5 milyon daha kardeşime vereceğini söyledi.

Rakamları duyunca ayağım yerden kesildi. Büyük rakamlar. Hem zibil kadar para kazanıp bir de garantör mü istiyorsun! dedim içimden ve konuya vakıf olmadığımı, kardeşimle görüşmem gerektiğini söyledim, zaman istedim.

Perşembe günü mezarlık ziyareti esnasında kardeşimi mezarlıkta gördüm ve demediğim laf bırakmadım. Etimiz ne budumuz ne, bu ne işler dedim.

Ticaret yapıyorum deyince kısmen ikna oldum.

Olayı kontrol altına almak için bir hafta içinde 3 farklı kişiden 1’er milyon borçlanarak “git kuyumcunun hesabını kapat” dedim. “Al bunlar benim dostlarım, kuyumcu zibil gibi para kazanacağına bu dostlara daha az kazançlar verirsin” dedim. Yaklaşık 4-5 ay boyunca bu 3 kişiye ne ödeme yapıldı, ne oldu, ne bitti güya dekontlarla takip ediyordum.

15 Günde bir hesaplarının durumuna bakıyor, mümkünatı olan yerlerden rakamları teyid ediyordum.

(Mektubun devamı yarın)