Bu yılki Kitap fuarı yine hareketli geçti, onlarca stand açıldı, firmalar dışında yerel yazarlar da kitaplarını imzaladılar.
Ama bildiğimiz sitemler yine de yapıldı.
Nedir bu sitemler:
“Yerel yazarlara yeterince yer ayrılmıyor, 3-4 metrekarelik yerlere 2-3 yazar sıkıştırılıyor…”
Evet, bu sitem, ya da eleştiri haklı ve yerindedir ama, örneğin geçen yıl 55 yerli yazar fuara katılırken, bu yılki katılım 84 olmuş.
Öyle olunca da yer sıkıntısı yaşanmış.
Bu konuda yer için yoğun talep olduğunu biliyoruz.
İdare veya fuar düzenleyicileri gerekirse alanı bir sokak daha uzatıp yerel yazarlar bölümünün sıkıntılarını giderebilirler.
Hatta yazarın isteğine bağlı olarak stand kurulabilir ve de gerekirse yazarlardan kira alınabilir.
Çünkü gerçekten de yazarlar, dar alanda adım atamayacak duruma geliyorlar.
Bu önemli bir sorundur.
Dileriz gelecek fuarda bu sorunlar giderilir.
NOSTALJİ HİKAYELER
İnsanlar yaş aldıkça birileri onları bir yerlerde durdurup nostalji yapmak isterler.
Ben de sıklıkla bu konularla karşılaşıyorum.
Geçen Perşembe günü eve giderken 50-55 yaşlarındaki bir kişi beni durdurup hal hatır sorduktan sonra konuşmaya başladı:
“Abi hatırlıyor musun bilmiyorum ama 30-35 yıl önce ben askerdim ve Silifke Taşucundan diğer askerlerle Kıbrısa gidecektik. Saatlerce beklediğimiz için çok acıkmış ve susamıştık. Beni de tanımıyordun ama biz askerler açız diye sizden yardım istedik. Siz de gidip yarım saat sonra 3 kasa domates ve 50 ekmek alıp bize dağıttınız. O günü hiç unutmuyorum, ayrıca o gün asker arkadaşlarımın yanında bu yardımı yapan Batmanlı diye gurur duymuştum. O günü hiç unutmuyorum.”
Evet, o günü bende hatırladım.
Ama ilginç bir şey de olmuştu.
Askerler ekmek ve domatesi buldukları için sevinmişti ama askerlerin arasından birisinin bana “abi tuz yok mu” demesi herkesin gülmesine neden olmuştu.

Yorum yaz
Yorumları göster0 yorum
Yorumu bildir