Köylüler, atalarından öğrendikleri geleneksel yöntemlerle dağların metrelerce altına inerek tuz damarlarına ulaşıyor. Çıkarılan tuz, tatlı suyla eritildikten sonra hortumlarla havuzlara taşınıyor. Yaklaşık bir hafta dinlendirilen tuzlu su, güneş ve sıcaklığın etkisiyle buharlaştırılarak geriye tuz bırakılıyor.
Havuzlarda biriken tuzlar küreklerle toplanarak çuvallanıyor. Üretilen tuzun bir bölümü tarihi İpekyolu güzergâhında satılırken, bir bölümü de farklı kentlere gönderiliyor.
Doğal tuz; sofraların yanı sıra turşu, salça, peynir yapımı ve bazı bölgelerde hayvancılıkta da kullanılıyor.
Köylüler, modern teknolojiden büyük ölçüde uzak şekilde sürdürdükleri bu geleneksel üretimin kendileri için önemli bir geçim kaynağı olduğunu belirtiyor.
Yorum yaz
Yorumları göster0 yorum
Yorumu bildir