Ğulul fıkhi bir terimdir. Anlamı, meşru olmayan yollarla devlet malından yararlanmaktır. Rüşvet, irtikâp, çalmak gibi eylemler bunun birkaç haram çeşididir.
Asr-ı saadette bazı insanlar ganime gibi devletin malından yöneticinin izni olmadan mal kaçırırdı. Peygamber(sav) bu kaçırmaya yasak getirmiş her çeşit devlet malından almanın yasak olduğunu, ahrette alınan malın kişinin omzunda olduğu halde Haşire geleceğini ifade ederek devletin malından gayri meşru yollarla alınan her maddenin ğulul olduğunu cezayı mucip olduğunu ifade etti. Hatta devlet memuruna verilen hediyenin de bu kapsama girdiğini, memure haram olduğunu ifade ederek memure verilen hediyenin de kişiye olmadığını tüm milletin malı olduğunu hediyeyi alan memure haram olduğunu tebliğ etti.
Bu gün devlet kapısında çalışıp bu gibi gayri meşru yollarla milletten ve Beytülmalden alının maddenin tümü bu kapsama dâhildir. Kişinin kendisine tahsis edilen maaşından fazlasını alması ĞULUL sayılmaktadır. Resulüler(sal) zekât toplama memuruna millet tarafından verilen hediyenin memura mubah olmadığını milletin tümüne hazineye verileceğini ifada etmiş aksi takdirde hediye memura menfur ğulul olacağını ifade etmiştir. İmam Ömer bir sahabeyi memuriyete atamış, adam makam esnasında kendi öz malıyla ticaret yaparak büyük kazanç elde etmiş, Ömer bu kişinin, özel malıyla yaptığı ticaretin karının kişiye değil, millete ayıt olduğunu ifade ederek kişinin elde ettiği karın hazineye devir edileceğini aksi takdirde ğulul olacağını ifade etmiştir. Hakka namzet ol.