ESKİSİ GİBİ

ESKİSİ GİBİ   

Artık eskisi gibi gür çıkmıyor mu avazın?

Sesin duyulmuyor, hayata geçmiyor mu nazın?

Bir an da sustu böbürlenerek çaldığın sazın,

Cıvıl cıvıl renkler griye döndü ansızın,

Ayaza çaldı birden ışıl ışıl geçen yazın,

Olmaz denilenler oldu, bunları da yazın..

Nerede kaldı gücün ve heybetin

Yere göğe sığmıyordu hani kudretin

Zayıflamışsın, tükeniyor artık kuvvetin

Sakinliğe bırakmış yerini dehşetin

Gözlerinden okunuyor şimdi hayretin

Ev sahibiyim zannettin, misafirdin bitti ziyaretin

Eskiden güçlüydün, hoyrattın

Pek çok gönlü kırdın, bir kenara attın

Durup dururken kâh ona, kâh buna çattın

Dünyalık namına ne varsa iştahla tattın

En güzel döşeklerde sere serpe yattın

Arkandan tozu dumana kattın

Bazen yüzdün bazen derinlere battın

Meta gördün her şeyi aldın ve sattın

Taze zannetsen de kendini, aslında bayattın

Hep tozpembe gülecek sandın sana bahtın

Sürekli kendine dev aynasında baktın

Bazen buz oldun, bazen ateş gibi yaktın

Ateşe harla gittin, bir kıvılcımda sen çaktın

İyilik yapar gibi göründün ama hep başa kaktın

Filmin sonu geldi, bu defa sert kayaya çarptın

Artık eskisi gibi gür çıkmıyor mu avazın ?

Sesin duyulmuyor, geçmiyor mu ecele nazın?