ESKİSİ GİBİ

Artık eskisi gibi gür çıkmıyor mu avazın?
Sesin duyulmuyor, hayata geçmiyor mu nazın?
Bir an da sustu böbürlenerek çaldığın sazın,
Cıvıl cıvıl renkler griye döndü ansızın,
Ayaza çaldı birden ışıl ışıl geçen yazın,
Olmaz denilenler oldu, bunları da yazın..

Nerede kaldı gücün ve heybetin
Yere göğe sığmıyordu hani kudretin
Zayıflamışsın, tükeniyor artık kuvvetin
Sakinliğe bırakmış yerini dehşetin
Gözlerinden okunuyor şimdi hayretin
Ev sahibiyim zannettin, misafirdin bitti ziyaretin

Eskiden güçlüydün, hoyrattın
Pek çok gönlü kırdın, bir kenara attın
Durup dururken kâh ona, kâh buna çattın
Dünyalık namına ne varsa iştahla tattın
En güzel döşeklerde sere serpe yattın
Arkandan tozu dumana kattın
Bazen yüzdün bazen derinlere battın
Meta gördün her şeyi aldın ve sattın
Taze zannetsen de kendini, aslında bayattın
Hep tozpembe gülecek sandın sana bahtın
Sürekli kendine dev aynasında baktın
Bazen buz oldun, bazen ateş gibi yaktın
Ateşe harla gittin, bir kıvılcımda sen çaktın
İyilik yapar gibi göründün ama hep başa kaktın
Filmin sonu geldi, bu defa sert kayaya çarptın
Artık eskisi gibi gür çıkmıyor mu avazın?
Sesin duyulmuyor, geçmiyor mu ecele nazın?