Anlatmam gereken bir şey var!
Hem de mutlaka herkese
Herkeslere.
Gözümün gördüğü her kimse,
Derdi her neyse
Dokunduğum her deva bekleyen
Hele de bir kez gülümsemesini gördüysem
Göz bebeklerinde aksimle belirdiysem
Orada ulaştığım bir ruh,
Olmasa bile bir fer
Duyduk duymadık demeyin: O benim artık bir kimsem.
Bana öyle gelir ki yok bu dünyada ondan gayri kimsem
Kimsesizse bile o deva, derman bekleyen
Biz birbirimizin kimsesiyizdir!
Sanmayın ki burada hastam yalnız kalır.
Bizim ruhlarımız zaten buluşmuştur.
Yapılması gerekenler sıraya konulur.
Mevla’m bizi korur.
‘O’ izin verirse her türlü derman bulunur.
Hem nasıl bir kimsenin bir diğerinden farkı olur?
Bütün hastalarım benim vicdanım olur.
Binmişiz beraberce bir sandala
Akıntıya karşı küreklere asıla asıla
İçin için su alsa da sandal
Girdaplar olsa da etrafımızda birer sarmal
Ha gayret!
Olsak da alabora
Güzelim deniz,
Birazcık sabırla
Götürür bizi güneşten altın gibi ışıyan kumsala.
Denizkızları, aşk uğruna
Dönüşmüştür birer dilleri lal olmuş insana.
İşte tam orada tek bir şey yapmalı!
Konuşamasak da
Elimiz tutmasa da
Sürüsek de ayağımızı geriden
Sımsıkı sarılmalı hayata yeniden.
Çünkü biliyorum ki atmaya devam ettikçe inatçı yürekler
Sesler de gülüşler de bize geri döner
Bir peri kızının ışıltılı, bal tadında nefesiyle.
Hele hele bugün aldığım bir müjdeyle
Taşacaktı neredeyse
İçi kalaylı bakır cezvemden dile gelen kahvem.
Yorum yaz
Yorumları göster0 yorum
Yorumu bildir