İYİLİK TASAVVURU

“İslâm'ın tüm insanlık için vahyedilmiş din, Hz. Muhammed(A.S)'in tüm insanlık için gönderilmiş peygamber ve Ümmet-i Muhammed'in tüm insanlığın iyiliği için çıkarılmış en hayırlı ümmet olması iyilik tasavvurunda bütün insanlığı hedefleyen bir vizyonun ve misyonun varlığına işaret etmektedir.”

Varlık dünyasında dört temel öge vardır. Bunlar; 1.Madde, 2.Bitki, 3.Hayvan, 4.İnsan şeklindedir. Madde karmaşıktır, bitki maddeden daha karmaşıktır, hayvan bitkiden de karmaşıktır ve en karmaşık olanı insandır. Burada karmaşık olma hali, olumlu yönde kullanılmaktadır. Bu dört karmaşık ögeden en basit olanı maddedir. Bunu açıklayalım: Maddenin en küçük yapı taşı atomdur. Atomun içinde proton var, nötron var ve elektron var. Proton ne nötron çekirdeği oluştururken, elektron bu çekirdeğin etrafında sürekli dönmektedir. Yapılan bir hesaplamaya göre, maddenin içindeki her bir atom bir damla su olursa, Marmara Denizi büyüklünde iki tane deniz oluşur. (Kayanak: PSSC Fiziği)

Atom, Güneş Sisteminin küçültülmüş halidir. Güneş Sistemi de Atomun büyütülmüş halidir. Merkezde güneş olmak üzere, Güneşin etrafındaki gezegenler, elektronların atom çekirdeğinin etrafındaki dönmesi gibi, kendi yörüngelerinde sağa-sola sapmadan dönmektedirler. Bu durum , maddenin ne kadar karmaşık olduğunu ifade etmektedir.

Maddeden daha karmaşık olan bitki, hayvan ve insanın ise en küçük yapı taşı da hücredir. Hücrenin yapısı da atomun yapısından daha karmaşıktır. Bütün bunlar, varlık dünyasının ne kadar mükemmel olduğunu, Varlık dünyasını oluşturan bütün ögelerin ne kadar muazzam bir nizam ve intizam içinde yapılandığını ortaya koymaktadır. Hiç kuşkusuz bütün varlık dünyasının yaratılması, yaratılmış varlıkların en şereflisi, en onurlusu ve en değerlisi olan insan içindir.

Abdulkadir Macit, iyilik tasavvuru konusunda şu analizi yapar:

“Dünya tarihinde iyilik tasavvurunun serüvenini (1) her şeyi yaratan “Cenab-ı Allah,” (2) yeryüzünü imar etme ve halife olma hususunda yaratılan “insan” ve (3) insanın üzerinde yaş adığı “âlem” tasavvurundan hareketle anlamamız gerekmektedir. Bunlardan birincisi şüphesiz âlem ve insanın yaratıcısı olması itibariyle en merkezi yerde konumlanmaktadır. Buradan hareketle iyilik tasavvuru Allah-insan, Allah-âlem ve insan-âlem arasındaki ilişkilerden şekillenmektedir. Bu üçlüden ilk ikisi iyilik tasavvurunun dikey eksenini oluştururken üçüncüsü yatay ekseni meydana getirmektedir. Allah’ın âlemle ve insanla ilişkisi iyilik tasavvurunun oluşumundaki dikey ekseni teşkil ederken bu durum yaratıcıdan âleme ve insana doğru dikey olarak ilkin “yaratma” ikinci

olarak ise yaratıcı tarafından verilen “emr” ekseninde gerçekleşmektedir. Âlemin ve insanın yaratılması, Allah tarafından “O, her an yaratma halin dedir” (er-Rahman 55/29) mûcibince sürekli devam etmektedir.”

Burada iyilik tasavvurunu; Allah-insan, Allah-âlem ve insan-âlem ilişkisi bakımından değerlendirdiğimizde, XY- düzleminde izahı şöyledir: Allah-insan ve Allah-âlem ilişkisi, dikey olduğundan Y-Ekseni çerçevesinde düşünmemiz ve    insan-âlem arasındaki ilişkiyi de X-Ekseni boyutunda düşünmemiz gerektiği açıktır.

“Davamız hayata uymak değil, hayatımızı hakka uydurmaktır. Eğer inandığımız gibi yaşamazsak, yaşadığımız gibi inanmaya başlarız.” Temel pusulamız, hak ve hakikat olmalıdır. Bu pusula çerçevesinde hayatımızı inşa etmek durumundayız. Heva ve hevesimize kendimizi kaptırmadan, hakikat eksenli yürüyüşümüze devam etmek ve çevremize rol model olmak durumundayız.

Aliya İzzetbegoviç,”Hayat, inanan ve Salih ameller işleyenler dışında hiç kimsenin kazanamadığı bir oyundur” diyerek insanlığın önüne gerçek hayat pusulasını ortaya koymaktadır. Buradaki anahtar kelimeler; İman ve Salih amel şeklindedir. Tahkiki bir İman ve bütün bir insanlığın iyiliğini ve Allah(cc)ın rızasını esas alan Salih bir Ameli kuşanmak durumundayız.

İman ve Salih amel birlikteliği, iyilik tasavvurunun kökleşmesine ve insanlığın bu mefkûreyle hayat bulmasına böylece iyilik tasavvurunun küreselleşmesine katkıda bulunmasına yardımcı olacaktır.