Aslanın ormanın kralı olduğunu bilmesi, gücünün farkında olmasındandır. Kükrediğinde orman susar; çünkü gücünü ispat etmek için her gün kavga etmesine gerek yoktur. O, kim olduğunu bilir.
Fakat asıl bilgelik burada başlamaz.
Asıl bilgelik, aynı aslanın suya girdiğinde timsaha meydan okumamasıdır. Çünkü bilir ki her gücün bir sınırı, her kudretin bir sahası vardır. Karada aslan hükmeder, suda timsah. Akıl, her yerde güçlü olduğunu zannetmek değil; nerede duracağını bilmektir.
İşte buna had bilmek denir.
Bugün yaşanan hadsizliklerin ve ahlaki çöküşün temelinde de bu eksiklik yatıyor. Herkes her konuda söz sahibi, herkes her alanda uzman, herkes her makamın hakimi olduğunu düşünüyor. Gücünü ölçemeyenler, sınırını da göremiyor.
Oysa had bilmek; korkaklık değil, olgunluktur. Zayıflık değil, hikmettir. İnsan kendini tanıdığı kadar büyür; sınırını bildiği kadar saygın olur.
Unutulmamalıdır ki, haddini bilmeyenlerin sonu çoğu zaman hüsrandır. Çünkü kibir, insanı gerçeklerden koparır; hakikatten uzaklaştırır.
Aslanı kral yapan yalnızca pençesi değildir. Ne zaman savaşacağını, ne zaman geri duracağını bilmesidir.
Gerçek güç, her meydanda kükremek değil; hangi meydanın sana ait olduğunu bilmektir!..