Çok samimi, biraz da iç acıtarak kaleme alınmış bir mektubu sizlerle paylaşmak istiyorum. Nereden nereye geldiğimizi görmek için elimizde somut bir örnek olarak göreceğimiz mektupta, bir çok değerlerimizi de kaybettiğimizi farkedeceğiz.
52 yıl önce önce Batman’ın Kozluk ilçesi Yedibölük köyünden Ege’nin şirin bir ilçesine göç eden ve buraya yerleşen Mehmet Tekin isimli bir hemşehrimiz, sevgi, saygı, ilgi ve dostluğa dayalı sistemin kaybolduğunu, akrabalık ilişkilerinin yok denecek şekilde zayıfladığını, bundan da büyük bir üzüntü duyduğunu belirtiyor.
Mehmet Tekin abimiz, gördüğü, yaşadığı ve uyguladığı sevgi ve saygıya dayalı sistemin yok olduğunu belirterek geçmişe özlem duyarken şimdilerde yaşananları anlayamıyor ve değişimin çok şey kaybettirdiğini belirtiyor.
Haksız mı?
O eski sevgi ve saygı kaldı mı? Aile fertlerinden de olsa küçükler büyüklere 50 yıl öncesinin saygısını gösteriyor mu? Alın teriyle günde 12-13 saat çalışıp evine ekmek götürmeye çalışan kaç kişi kaldı. Bahis, kumar, kart kiralama gibi yasal olmayan yolları seçme hastalığı her yanımızı sarmadı mı?
Dilerseniz Mehmet Tekin’in mektubunu birlikte okuyalım:
“Sevgili Nizamettin Abem. Abe diye hitap edeceğim. Bu gün acı bir gerçek ile karşılaştım. Ben 62 yaşındayım. Batman Kozluk, Yediböluk köyündenim. 1964 doğumluyum. 1974 Nisan ayında Ege bölgesinin şirin bir kasabasına geldik ve yerleştik. Bizden sonra bir köylümüz, akrabamız evini bize yakın getirecek olsaydı sevinçten ne yapacağımızı bilemezdik. Ev dahi tutmasını istemez, “siz ev ve iş buluncaya kadar bizde kalırsınız” derdik. Emin ol Nizamettin Abe, yakınımız, köylümüz, akrabamız geliyor diye biz gurbetçiler bunların gelmelerini heyecan ve hasretle beklerdik. Şimdi ne oldu Nizamettin Abe. Bu gün dayımın oğlu beni aradı ve “evi oraya getirmeyi düşünüyorum, 5 tane oğlum var, yardımcı olsan, iş imkanı bulur muyuz, bize yardımcı olur musunuz” diye sordu. Emin ol Nizamettin Abe kararsız ve isteksiz kaldım. İmkanlarım olduğu halde isteksizdim. Ne oldu Nizamettin Abe Batman gençliğine? Uyuşturucu, çeteleşme, bahis, kumar. Hakkını helal et abe, belki biraz ileri gittim. Ama Batman o hale geldiki ne diyeceğimi bilemiyorum. Çünkü bu gün ben kendimden utandım. Biz böyle değildik, emin ol bizler şarkın örnek gençleriydik. Şimdi en yakınlarımıza da güven kalmadı, Allah sonumuzu hayr eylesin…”
Samimiyetine, saflığına ve iyi niyetine inandığım için bu mektubu köşeme aldım. Adam söylediklerinde haklı değil mi?
Nerde kaldı sevgi, saygı, dürüstlük, samimiyet, hatta akrabalık ve dostluklar. Hepsi kaybolup gitti. Artık baba oğluna, kardeş abisine güvenmiyor, herkes bir şekilde sistemi nasıl olursa olsun çok çabuk zengin olmanın yolunu arıyor. Üç-beş kişi belki zengin olabilmiştir ama büyük bir çoğunluk batağa sürüklenmiştir.
Mehmet Tekin abimizin yazdıklarına tamamen katılıyorum. Bizim zamanımızda böyle şeyler yoktu. Onun için Mehmet abi ile ben yaşımız fereği şimdi gördüklerimize inanamıyoruz ve o eski günleri anıyoruz.
Hoşça kalınız.